هر چیز جدیدی که بخواهد وارد زندگی روزمره ما بشه بیش از همه فکر بابا  رو به خودش مشغول می کنه و خیلی زود نسبت به اون جبهه گیری می کنه! مثل یک غریبه با چشم منتقدانه به اون وسیله جدید نگاه می کنه و می گه: این چیه دیگه؟ همش اضافیه! یه زندگی راحت که به این چیزا نیاز نداره! من اصلا خوشم نمیاد و به این نیاز ندارم!

بسته به جذابیت و کارایی این وسیله جدید بابا  ازش دوری می کنه و تنها با اخم تماشاش می کنه، ولی خب مثل هر تازه وارد دیگه ای به مرور تو دل بابا  خودش رو جا می کنه! اولین بار وقتی حرف از گوشی همراه تو خونه زدیم و گفتیم بابا  باید گوشی داشته باشی تا بتونیم باهات در تماس باشیم کلی اخم و تخم کرد و گفت من خوشم نمیاد و بهش نیاز ندارم. ما خریدیم و بابا هم به مرور ازش استفاده کرد و بعد از مدتی بله!!!!!!!! بابا راه افتاد و اس ام اس بازی و از این جور حرفا بابا رو هم جذب خودش کرد! دیگه در گوشی بابا انواع و اقسام اس ام اس ها بود که می شد پیدا کرد. گاهی وقتا اونقدر بابا مشغول گوشیش می شه که به بابا و گوشیش به خصوص در مناسبت ها حسودیمون می شه وقتی نگاش می کنم مودبانه روی مبل نشسته و پاش رو روی پاش انداخته و غرق گوشیشه و گاهی می خنده و گاهی هم جدی جواب میده و تماس تلفنی های مناسبتی هم که شمارشش از دستم خارجه! بعضی وقتا هم بساط اس ام اس های جکش پر رونق می شه و کلی جک برامون می خونه و اول از همه هم خودش می خنده! در جواب نگاههای من هم خودش بلافاصله میگه: گوشی چیه آخه من که کلا با گوشی همراه مخالفم چه نیازی به همراه هست! و با یه خنده بحث رو تموم می کنه!

همگی یک مدتی به بابا گیر دادیم که باید کار با کامپوتر رو یاد بگیری و اینترت بری و وارد دنیای مجازی بشی و از اون استفاده کنی! هر هفته یک ساعتی کلاس درس براش میذاشتیم و کارهای اولیه و ابتدایی رو یاد می دادیم و کم هم سر به سرش نمی ذاشتیم! هر وقت از سر کار میومد و ما رو تو اینترنت می دید غر غر کنان از جلوی اتاقمون رد می شد و می گفت این هم شد کار! آخه تو اینترنت چی کار دارین شما ها که این همه اینترنت میرین!؟؟؟ کلاسهای درس های ما داشت تموم می شد که یه روز بابا اومد و گفت می خوان امتحان کامپیوتر و اینترنت از پزشکان بگیرن! دیگه بابا بود و کتاب راهنمای کامپوتر به دست درس می خوند که یک وقت نمره کم نیاره! به سلامتی امتحان داد و بعد اون بود که دیدیم بابا هم جذب کامپوتر شده و می خواد برای خودش لب تاب بخره! ما رو می گی؟! از تعجب و خوشحالی برای ورود بابا به دنیای جدید و آشتی با تکنولوژی و پذیرفتن اون کلی هورا و آفرین گفتیم و کف زدیم " ای ول به بابا، باریکلا به بابا" گویان حمایتش کردیم تا یه روز لب تاب به دست و خنده بر لب پیروزمندانه دیدیم اومد! همون بابای قبلی دیگه نمی ذاشت تو کاراش دخالت کنیم و کلی روشهای جدید به ما یاد می داد که شاخ در میوردیم! بابا اینا رو از کجا یاد گرفتی!!! دیگه مرتب می ره اینترنت و سرچ می کنه و....

اما از وقتی داداشی برای ادامه تحصیل رفته خارج از کشور بابا به فکر افتاده که شاخه دیگه ای از اینترنت رو هم یاد بگیره! شاخه دیگه ای به نام، چت کردن! یه مدت چت کردن رو تو لب تابش با آیدی های خودمون بهش یاد دادیم همه مراحل رو یاد گرفت جز وارد کردن آیدی خودش! یه روز اومد خونه و از اتفاقات روز برامون می گفت و تعریف کرد که امروز به تنهایی با داداشی چت کرده! ما هم که به شگفتی های بابا تقریبا عادت کردیم تنها با افتخار تشویقش کردیم و پرسیدیم خب حالا چه طوری رفتی؟ " همه چیز خیلی خوب بود کلی حرف زدیم با هم فقط یه مشکلی وجود داشت این وسط دوستای تو هم اینترنت بودن هر چی که می خواستم به داداشی بگم یه سری هم برای اونا می رفت و دوستات یه کم تعجب کرده بودن!!!!!!" " بابا!!؟؟ با آیدی من رفته بودی؟؟؟؟؟" بابا هم خنده کنان از ادامه ماجرا تعریف کرد!

بابای مخالف تکنولوژی من که همه را اضافی می دونه دیگه غرق در تکنولوژی شده و  تا پله ای دیگه از پیشرفت فعلا مخالفتی نداره و از هیجانات این دنیا هم برای ما هر شب تعریف می کنه!